Rubriek: Lifestyle

50 gevaarlijke bedrijven en de boodschap voor het management development

In Learning & Development moet echt meer aandacht komen voor de ontwikkelingen die in organisaties gaande zijn, maar te weinig worden opgemerkt. Conspiracy thinkers  maken zich druk over geheime strategieën om de mensheid van zijn vrijheden te beroven, ja, de wereldbevolking te decimeren. Te vaak blijkt dat ze niet alleen feiten in hun redenering hebben zitten, maar ook aannames en veronderstellingen. Het ingewikkelde daarvan is dat daarvoor altijd wel ‘bewijzen’ voor lijken te zijn; vooral als je dingen negeert die je complottheorie tegenspreken. Selectieve waarneming

Intussen hoor je echter maar weinig verontwaardiging over zorgwekkende dingen die zich al decennia bewijsbaar aan het voltrekken zijn in onze wereld.  Het boek ‘De 50 gevaarlijkste bedrijven ter wereld’ (Raeste, Sokola) kan gezien worden als een helicopterview over die zorgelijke zaken. Als je dit boek hebt gelezen, begrijp je beter in welke hoek het gevaar echt schuilt en ook hoe je je er op moet voorbereiden.

De 50 gevaarlijkste bedrijven ter wereld: het ‘mot’ anders

‘De 50 gevaarlijkste bedrijven ter wereld’ is wat mij betreft hèt business boek van 2022 geworden. Alle ludieke top 10-boekjes ten spijt over hoe je jezelf en je bedrijf moet aansturen, deze torent hoog boven de anderen uit. Het is een boek dat de bedrijven toetst op integriteit. Schrijvers zijn de Finse onderzoeksjournalisten Juha-Pekke Raeste en Hannu Sokala. (https://www.managementboek.nl/boek/9789400514546/de-50-gevaarlijkste-bedrijven-ter-wereld-juha-pekka-raeste)

In mijn boek over leiderschap in de toekomst, ‘De schakelaar’, vermeldde ik in 2019 al dat integriteit steeds belangrijker zou worden in de 21e eeuw. Kort daarna zagen we hoe half mannelijk bekend Nederland door de mand viel. Ook zeer vooraanstaande politici kregen billenkoek, omdat ze dingen deden die het daglicht niet verdroegen. Het woord dat erbij past is het woord ‘ritselen’.

De spirituele beautysalon

Ik ben dol op spiritualiteit. Had een moeder (helaas overleden)  die er een tijd veel mee bezig was en vond dat zeer inspirerend. Hoewel ik  ook dol ben op wetenschap, is spiritualiteit altijd aanwezig gebleven in mijn leven. Ik wil gewoon niets uitsluiten, omdat we simpelweg maar weinig weten als mensen. Het mooiste zijn volgens mij onze zoektochten. Naar wie we nu eigenlijk zijn, naar kennis en eigenlijk naar de diepte van het leven.

Maar er zit ook een nuchtere kant in me, die kritischer durft te kijken naar goeroes, dominees, spirituele medemensen en naar zichzelf. Ik doe dit graag met enige lichtheid, met een kwinkslag, wat niet altijd lukt. Ik vind het ook nodig om dit te doen, omdat ik geloof dat het omver werpen van heilige huisjes ook vaak van toepassing is op mensen, die dat bij anderen doen. Mensen zoals ik zelf, dus. Ik ben dan ook niet wars van een vleugje zelfspot. Anders gaan we onszelf te serieus nemen. In onderstaand artikel zie je hoe dat uitpakt.

We hoeven geen mieren of termieten te zijn die voortgaan in eeuwige cycli

Een provinciestad in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw. Daar gaat de nieuwe dichtbundel van Bert Overbeek over. Overbeek woonde in Harderwijk in die jaren en komt er nog steeds vaak. De bundel ‘Waar ooit het loof de zee’ bevat gedichten die de wereld van die tijd beschrijven door de ogen van een opgroeiende jongen. ‘Waar ooit het loof de zee’ voert de lezer terug naar de tijd dat Herman Brood’s ‘Saturday Night’ en Ian Dury’s ‘Sex & drugs & rock and roll’ zorgden voorverandering. Overbeek beschrijft die veranderingen, die hij zelf meemaakte in het destijds plotseling erg hippe Harderwijk, dat zich, aldus de schrijver, los aan het maken was van ‘de familie fatsoen en andere gereformeerderigheid’. Annelies Wildkamp is benieuwd en doet een interview.

Subtiele misleiding op sociale media

Er valt me iets op op sociale media. Regelmatig zijn er postings van politieke partijen of idealistische clubs en hun aanhangers. Denk aan teksten als ‘Kaag laat zich niet in de hoek zetten door…’ of ‘Renske wast de premier de oren’, ‘Wilders slacht het kabinet’ of ‘Jesse Klaver zet die en die in de hoek’.
Wat daarbij verder opvalt is niet alleen dit soort krachttaal (erg populair tegenwoordig), maar ook dat je alleen de spreker aan het woord ziet en de reactie van de ‘tegenpartij’ niet. Dat is een zeer subtiele manier van ‘framen’. Je poneert je standpunt en doet net of de ander onder de tafel is gebabbeld.

Hang niet de moralist uit over sociale media; gebruik ze zoals je wil

Wie op Instagram of Facebook rondneust, komt heel wat selfies tegen. Bij sommige mensen leidt dit tot kritiek. Nu is het met sociale media simpel: je doet er wel iets mee of niet. Beiden lijkt me geen probleem. Je houdt ergens van of je houdt er niet van. Maar als het om sociale media gaat, komt er bij sommigen allerlei moralistische prietpraat uit de la.

Mensen zouden alleen nog maar leven voor de likes en geen leven hebben als er geen likes zouden zijn. Het plaatsen van selfies zou één grote roep om aandacht zijn en zelfs narcisme, want moralisten strooien graag met psychiatrische etiketten. Ik zelf ben daar sinds mijn activiteit op de sociale media regelmatig mee geconfronteerd. En ook met vragen als ‘Waarom zit je zoveel op Insta en Facebook?’

Kunnen we terug in welvaart?

Mijn opa zei het ooit tegen me tijdens een wandeling.
‘Jullie generatie heeft alleen maar welvaart gekend. Maar er zal een dag komen dat het minder wordt en dan zullen jullie het moeilijk krijgen.’
Hij zei het niet als een oordeel; meer met een bezorgde frons. Hij maakte zich zorgen om de dingen die dan zouden gebeuren.
Hij vertelde dat mensen veel samen deden in de moeilijke dagen van de oorlog en de wederopbouw daarna.
‘We hielpen elkaar, maar in tijden van welvaart verdwijnt dat’
Het was een tijd waarin niet iedereen een auto had, en zeker geen twee. We zaten als officierskinderen met het hele gezin in een Volkswagen 1300 of een Simca 1400 en dat was een luxe. Een auto was geen vanzelfsprekendheid of noodzakelijke behoefte.

‘Soms kan leren wel eens even wat minder leuk zijn’

 

De komende tijd zal deze businessblog een aantal interviews met trainer en coach Bert Overbeek publiceren. Overbeek, die al 15 jaar verantwoordelijk is voor JongeBazen, blikt in die interviews meestal terug op zijn boeken, maar soms -zoals vandaag- zal het gaan over dingen die te maken hebben met zijn ervaring en rol in organisaties. Vandaag gaat het over trainen en een beetje over coachen.

In het totaal schreef Bert meer dan 25 boeken; 8 daarvan waren managementboeken. Drie ervan haalde top 5-notities in de Managementboek charts. Overbeek is sinds 1995 actief als trainer en coach. In het totaal was hij werkzaam bij meer dan 70 organisaties in binnen- en buitenland. Daar zaten bedrijven bij, ministeries, overheidsinstellingen, verenigingen als LTO en de Bloemenveiling, maar ook zorg- en onderwijsinstellingen. Sinds 2002 betrekt hij behalve psychologie ook neurowetenschap, biologie en filosofie in zijn trainingen.

 

Je bent bijna 30 jaar organisatietrainer en executivecoach. Je hebt regelmatig trainers en coaches opgeleid. En terwijl je meer dan 25 boeken hebt geschreven, heb je eigenlijk weinig geschreven over het trainings- of coachingsvak. Eigenlijk alleen maar in ‘De schakelaar’. Hoe komt dat?

Onze overtuigingen zijn de waarheid niet, maar ja, willen we dat weten?


Als we iets erg graag willen geloven, of we zijn ergens bang voor, zijn we vaak niet objectief meer. Dat leidt tot stelligheid en soms tot heftigheid in discussies, ook op de werkplek. Dat de toenemende polarisatie in onze samenleving ook daar effecten heeft ,viel te verwachten, maar is nog niet voor elke manager helder. In mijn boek ‘Goden en goeroes’ schreef ik al over de vraag hoe je daarmee handig kunt omgaan als leidinggevende en medewerker. In dit artikel behandel ik aan de hand van het prachtige boek ‘Exodus’ van Marleen Reynders waarom we zo heftig discussiëren en wat we eraan kunnen doen. Onze overtuigingen zijn de waarheid niet.

Een halve eeuw geleden waren bijbelse archeologen driftig bezig met speuren naar de routes waarlangs Mozes en het volk Israel waren gegaan bij de uittocht. Ze waren op zoek naar de historische werkelijkheid achter het verhaal. Ze zochten zich een breuk naar een zee of meer dat kon droogvallen. Ook was er de vraag wie nu toch de farao was die ten tijde van Mozes leefde.

Goede intenties en onwetendheid als oorzaak van menselijk lijden

 

De komende tijd zal deze businessblog een aantal interviews met Bert Overbeek publiceren. Overbeek, die al 15 jaar verantwoordelijk is voor JongeBazen, blikt in die interviews terug op zijn boeken. In het totaal schreef hij er meer dan 25, maar 8 daarvan waren managementboeken. Drie ervan haalde top 5-notities in de Managementboek charts. Overbeek is sinds 1995 actief als trainer en coach. Sinds 2002 betrekt hij behalve psychologie ook neurowetenschap, biologie en filosofie in zijn trainingen.

Het interview hieronder gaat over de bundel ‘Guernica en Zaharra’. Het boek gaat over menselijke drijfveren en hoe goede intenties en onwetendheid tot moord en doodslag kunnen leiden. En het gaat over oorlog. Het boek zou kunnen helpen bij vredesprocessen, omdat Overbeek de agressors en vijanden niet demoniseert, maar probeert te volgen vanuit hun idealen en intenties en hen daarvan de beperking te laten inzien.

Via deze link is het boek te bestellen: https://www.managementboek.nl/boek/9789462545137/guernica-en-zaharra-bert-overbeek