Hebben we behoefte aan monitorende analyses van medewerkers, of aan creatieve en innovatieve mensen? Een kaart van Loesje bevat de tekst ‘Geen dirigenten, maar componisten’. Helemaal mee eens. Analyses moet je overlaten aan mensen die het kunnen.
Ik hoorde gisteren op een terras (tegen mijn zin in) een gesprek tussen twee zakenrelaties. Een en al geanalyseer. Over ene Piet Heemskerk (jaja, zijn naam werd gewoon hardop genoemd) die ‘wel een aardige vent is, maar geen manager’. Dat soort gepraat hoor je veel in Nederland. Men analyseert graag. En niet alleen over de bondscoach van het Nederlands elftal! Bazen en collega’s gaan allemaal door de mangel. Vervelend gedrag vind ik.
Hebben we behoefte aan monitorende analyses van medewerkers, of aan creatieve en innovatieve mensen? Een kaart van Loesje bevat de tekst ‘Geen dirigenten, maar componisten’. Helemaal mee eens. Analyses moet je overlaten aan mensen die het kunnen.
Sja, het is nu eenmaal zo lekker om af te geven over de min-kanten van een ander, en zeker die van je baas. Daarmee voelen we onszelf weer een stuk beter, en we hoeven op dat moment niet naar ons eigen aandeel van de zaak te kijken…
Maar ook: analyseren met een ander helpt ook om inzicht te krijgen in zaken, en misschien wel om erachter te komen wat jouw aandeel dan wel zou kunnen zijn om dingen te veranderen. Mijn soms moeizame relatie met mijn baas heb ik veel en vaak geanalyseerd. Het heeft mij in ieder geval wel geholpen situaties en mensen te accepteren zoals ze zijn. Om van daaruit weer verder te kunnen.