Integriteit in organisaties vereist morele moed

Sterke organisaties onderscheiden zich door een open organisatiecultuur waar problemen en dilemma’s bespreekbaar zijn zonder dat *werknemers daarop afgerekend worden. Fouten maken mag. Sterker nog, door fouten en blunders openlijk te bespreken leert de organisatie is de gedachte.

Toch is in veel organisaties een gebrek aan integriteit schering en inslag. Bonnetjesaffaires, afspraak is geen afspraak, informatie bewust lekken of achter houden en zaken achter de schermen weer gladstrijken. Want het ergste dat er kan gebeuren is wanneer ‘het’ bekend wordt. Dat de organisatie of de persoon in kwestie averij oploopt en ‘het’ in de media komt.

Borderline times of gewoon een verouderd stress systeem?

Er verschijnen op dit moment regelmatig boeken van psychiaters. En ze verkopen goed. Twee springen er uit en kennen een grote populariteit. De Vlaamse psychiater Dirk de Wachter en de Nederlandse psychiater Witte Hoogendijk. Beide richten zich op de moderne tijd. De Wachter schrijft over de reactie van de menselijke psyche op de moderne tijd; Hogendijk geeft een uitgebreide verhandeling over ons stress-systeem, met behulp van de Volkskrant-journaliste Wilma de Rek.

De Wachter vindt dat we van het pad af zijn. Sociale media geven ons de indruk dat we heel veel vrienden hebben, maar in werkelijkheid zijn dat oppervlakkige contacten. We hebben geen moment rust meer, en dat is niet goed voor de mens. Kinderen mogen zich niet meer vervelen, en we hebben grote hechtingsproblemen in onze samenleving. De persoonlijke ontwikkeling heeft er toe geleid, dat we individualisten zijn geworden, en de buitensporige hoeveelheid informatie die over ons wordt uitgestort leidt tot allerlei angsten en problemen.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Coaches: Diploma of passie?

Coaches, trainers en mediators wapperen vaak met hun opleiding en diploma. Maar is het niet veel belangrijker dat ze hun werk doen vanuit liefde voor ontwikkeling en mensen? Sommige collega’s (gelukkig niet alle) vergeten door hun routine vaak dat mensen mensen zijn, en behandelen ze alsof het ‘dingen’ zijn die even in het keurslijf van hun modelletje moeten worden geperst. Maar mensen zijn geen logo’s die je een t shirt in strijkt. Liefde voor de mens en zijn ontwikkeling, daar gaat het om bij coachen en trainen! Graag reacties.

Vacatures

Client Director (Nieuwegein)

Als Client Director ben je verantwoordelijk voor het ontwikkelen van contacten met nieuwe klanten op strategisch niveau, binnen onze drie B2B marktsegmenten van De Staffing Groep. Bekijk alle vacatures

Advertorial

Netwerkleiderschap

Word die leider die zorgt voor de vertaalslag in de organisatie en daarbuiten. Co-produceren, samenwerken & verbinden Lees verder

Visie en missie…loze woorden?

Visie en missie. Twee woorden die je vaak hoort noemen in organisaties. En dan vaak in kritische zin. Ze ontbreken, volgens de lagen onder de top. En wat blijkt? Op de site van de organisatie staat de visie en missie gewoon beschreven. Maar kennelijk is het niet in de organisatie doorgedrongen. Iemand heeft ze niet goed overgebracht. Of iemand heeft niet goed geluisterd. Of allebei.

Oud en jong in organisaties: de ideale mix?

Hoe optimaliseer je de samenwerking tussen oud en jong? Een prangende vraag, merk ik in organisaties. Jongeren vinden ouderen vaak maar traag, en een beetje opscheppen met hun ervaring. Ouderen vinden dat jongeren juist te snel willen, door ambitie zijn ze meer met zichzelf dan met de organisatie bezig en ze hebben niet altijd het juiste gevoel voor kwaliteit. En zo blijven we de generaties x, y en z maar als tegenstellingen zien. Ik wil daar vanaf.

Allergie voor een collega?

Wat als je met een collega totaal niet door de deur kan? Dat je de allergie voor die persoon uit je poriën voelt ademen, en alleen al bij zijn binnenkomst een gevoel van aversie hebt, terwijl je dat verder nooit hebt en alleen bij die persoon? En stel dat hij ook nog gewaardeerd wordt door andere collega’s, die schijnbaar van alles kunnen vinden in die persoon wat leuk is. Wat doe je dan?

Hoe optimaliseer je de samenwerking tussen oud en jong? Een prangende vraag, merk ik in organisaties. Jongeren vinden ouderen vaak maar traag, en een beetje opscheppen met hun ervaring. Ouderen vinden dat jongeren juist te snel willen, door ambitie zijn ze meer met zichzelf dan met de organisatie bezig en ze hebben niet altijd het juiste gevoel voor kwaliteit. En zo blijven we de generaties x, y en z maar als tegenstellingen zien.

De 10 voordelen van een goed diversiteitsbeleid

Wat zijn nu de voordelen van een goed en breed diversiteitsbeleid? Die vraag is zeer relevant in een tijd dat vrijwel alle diversiteitsonderwerpen worden ervaren als saai, irritant, uitgekauwd en kleurloos.  Het lijkt wel alsof diversiteit alleen maar negativiteit genereert. Daarom hier een aantal voordelen van diversiteit. 

Je medewerker laten schitteren

Er is voor een manager geen groter genoegen, vind ik, dan een medewerker zo te faciliteren dat hij volledig in zijn kracht staat en bloeit. Eigenlijk is dat iets wonderschoons: mensen boven zichzelf uit laten groeien. En nog mooier natuurlijk als iemand nauwelijks jouw aandeel daarin opmerkt. De fun zit hem immers niet in jouw succes, maar in dat van die medewerker.

Dit vereist van de manager een grote mate van bescheidenheid en subtiliteit. De kunst van het leiding geven. Daar ontleen je je eigen vreugde aan. En wat daarbij ook geldt: de beste medewerkers zijn vaak niet de gemakkelijkste. Maar dan heb je er tenminste een beetje werk aan. Anders word je zelf zo vadsig en lui (-:

Niet iedere druktemaker is een ADHD’er; de ‘psychiatrisering van de samenleving’

Het valt mij op dat mensen nogal makkelijk zijn met de woorden autist en narcist. Wie teveel selfies maakt (naar het oordeel van de ander die kennelijk de norm bepaalt) is een narcist. Ook (vooral mannelijke exen) worden narcist genoemd. En iemand die wat stiller is, wordt al snel autist genoemd. Het is een tendens. Die neiging om dingen met psychiatrische etiketten te beplakken. Zo wordt onze samenleving wel een ‘borderline’ samenleving genoemd. En iemand die druk is heeft altijd ADHD. Ik wil een nieuwe ziekte benoemen. ‘Normalitis’. Heel veel mensen lijden aan normalitis. Een hele erge ziekte.