ManagementSite Netwerk

‘Leren doet ook wel eens pijn’ (interview over training in 2016)

IMG_7165Een half jaar geleden sprak ik op uitnodiging van een klant met een groep managers van verschillende organisaties over het trainingsvak. De vraag was ‘Hebben we de traditionele training nog wel nodig in het robottijdperk?’ Ik heb daar mijn eigen opvatting over. Na de discussie vroeg Eva Rijs, bedrijfsjournaliste, of ze mij mocht interviewen. Hier de neerslag van het interview.

Tijdens de discussie wond u zich nogal op over wat u een ‘kortzichtige blik op ontwikkeling’ noemde.

Ja, ik was geprikkeld. Ik ben al jaren geprikkeld op dit punt en ik kon nu eens lekker losgaan.

Legt u eens uit waarom u zo geprikkeld werd.

De ongenuanceerdheid waarmee sommige managers en consultants praten over gedragstraining en management development ergert me. De tijd van training in een conferentieoord zou voorbij zijn. We hebben nu immers e-learning en training on the job. Dat bespaart onttrekkingskosten en is lekker goedkoop. Er wordt voorbij gegaan aan het feit dat de traditionele trainingsvorm een prachtig podium kan zijn voor uitwisseling, reflectie, teaminnovatie en het bedenken van je richting als organisatie.

Waarom zijn mensen zo woedend op Sylvana???

IMG_4463Het is opmerkelijk hoe irrationeel zich de collectieve woede in dit land op Sylvana Simons heeft gericht. In een poging om haar het zwijgen op te leggen ontvangt ze haatmails, wordt ze ‘hysterisch’ genoemd en is ze de target van allerlei mensen die hun toevlucht nemen tot iets dat ze humor noemen. In humor moet alles mogen. Een racistisch grapje ook. En waar dat toe kan leiden, zagen we de afgelopen tijd rond Sylvana. Laat me daar als blanke Nederlandse man nu eens wat van zeggen.

Waarom zijn mensen zo woedend op Sylvana Simons? Omdat ze de talking drum is van iets dat wij, blanke Nederlanders, liever niet horen. Zo simpel is het. Wij willen niet horen dat er een groep mensen is die zich gekwetst voelt door zwarte piet. Zwarte piet hoort bij sinterklaas en daar moeten mensen met hun poten vanaf blijven. Dat is de gedachte. En wie er toch aan zit, moet niet zo zeuren, of erger: moet het zwijgen opgelegd worden. Want zo democratisch zijn we intussen, dat we vinden dat mensen het zwijgen moet worden opgelegd. Eventueel met bedreigingen.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Zijn we onderweg naar de ondergang?? (Vlog over Dirk de Wachter)

Het beeld dat de hippe Belgische psychiater Dirk de Wachter schetst van de wereld is somber. Bert vindt hem wel waardevol, maar te somber. En daarover vertelt hij in dit filmpje.

 

Bert Overbeek,  personal en team coach en trainer, helpt organisaties om op praktische wijze veranderingen versneld door te voeren. Op verschillende gebieden. Hij is regelmatig in de pers en is te bereiken via pitcher.support@hetnet.nl

Zijn website: www.pitchersupport.jimdo.com

Advertorial

Deeltijd opleiding Leiderschap in Management

Verkrijg inzicht in de samenhang tussen bedrijfskundige issues en de succesfactoren van uw organisatie. Lees verder

Alsof de ‘gewone man’ achterlijk is!

14711045_10207326407827536_2976744639293006262_oTrumps verkiezing heeft de wereld  met een paniekschok wakker gemaakt. Journalisten geven ineens ronduit toe dat ze teveel achter hun bureau bezig zijn geweest. Daardoor is de wereld ‘van de gewone man’ hen ontgaan. Ook politici beginnen plotseling te beven. Met name het succes van hun populistische collega’s baart hen zorgen. Zo meteen, zo redeneren ze, worden we ‘door gevaarlijke gekken omringd’ (naar een uitdrukking van WF Hermans).

Mijn hemel, dacht ik, toen ik dit alles hoorde enlas, is dit jullie nou werkelijk ontgaan? Wat heb je in die jaren dan in hemelsnaam zitten doen? In het bedrijfsleven is er al jaren een gap. Je hebt de beleids- en managementlagen en je hebt de operationele en uitvoerende lagen. Tussen deze twee lagen botert het al heel lang niet.

50-50 M/V verdeling in organisaties gewenst!

IMG_7362In het zaterdagkatern van NRC Handelsblad stond afgelopen weekend een artikel over man-vrouw-vooroordelen op de werkvloer. Ik ben een van de drie mensen die geinterviewd word in dat interview. (De link: https://www.nrc.nl/nieuws/2016/11/18/in-de-praktijk-vieren-vooroordelen-nog-hoogtij-5345309-a1532591) Aan het einde van het artikel staat dat ik voor quota ben. Gewoon keiharde 50-50 verdelingen in de top en in het management van organisaties.

Enige nuance is op zijn plaats. Veel woorden hoef ik daar niet aan te besteden. Daar waar het kan en mogelijk is: 50-50. Het onderzoek dat 40% verbetering van resultaat beweert te ontwikkelen bij zo’n verdeling, lijkt me zeer betrouwbaar, maar het maakt me niet zoveel uit of het 40% of minder is.

Leef je vanuit je hoofd of je hart, manager?

2014-02-10 18.53.44Mensen zijn niet meer zo dol op denken. Denken, dat is de ratio, dat is hoofd, en we willen voor het hart gaan. Als iets niet goed voelt, klopt het niet. Zo denken we in onze tijd. Het gevolg is dat het er soms niet meer toe doet, of we iets geloven wat feitelijk onjuist is. Er zijn veel voorbeelden van.

Bijvoorbeeld het placebo. Een voorbeeld daarvan is leven in het hier en nu. Er zijn heel wat filosofen die zeggen dat je moet leven in het hier en nu. En ze worden vrolijk nagepapagaaid. Dat dat hier en nu vaak sterk door het verleden wordt beinvloed, en ook door de toekomst, dat wordt vergeten. En omdat het verleden pijn kan oproepen, en de toekomst zorgen, is de ‘hier en nu’ filosofie populair. Want mensen willen zich lekker voelen.

Nederland moet ook zijn minder mooie daden uit het verleden onder ogen zien!

2014-07-20 14.50.46Wie denkt dat de zelfmoordacties van jihadisten iets zijn van de laatste tijd, moet het boek ‘Atjeh’ van Anton Stolwijk lezen.  Atjeh maakte tot de tweede wereldoorlog deel uit van het koninkrijk der Nederlanden. Met veel tegenzin. De overwegend islamitische bevolking verzette zich tegen de Nederlandse bezetter met acties die doen denken aan moderne jihadisten. Ze waren daar niet bang voor omdat hen geleerd was dat ze na hun dood door Allah in de hemel zouden worden opgenomen.

De jihad in het edelstenenrijk van Atjeh zal zelf voor Nederlanders begrijpelijk zijn. Wie Stolwijk’s aanbevelenswaardige werk leest, ziet dat ons volk zich niet alleen in Suriname en Zuid-Afrika schandalig heeft gedragen, maar ook in het voormalige Nederlands Indie niet terugdeinsde voor verkrachtingen, platbranden van dorpen, massagraven en ernstige vormen van onderdrukking.

Waarom mensen gevoelig zijn voor Donald Trump!

IMG_6612Mensen kiezen niet op basis van feiten, maar op basis van illusies die veiligheid bieden. Die kennis komt uit de USA. Van Chabris en Simmons, die het onderzochten. Bovendien zijn we gevoelig voor mensen die zelfvertrouwen uitstralen.  Tenslotte is er nog de kennisillusie: de illusie dat we iets goed weten zonder dat dat zo is. Volgens mij is Trumps verkiezing een gevolg van deze drie illusies.

De illusie van veiligheid, de illusie van zelfvertrouwen en de kennisillusie; in Trump lijken ze samengesmolten te zijn. Trump straalde om te beginnen zelfvertrouwen uit. Een houding van ‘Mij maak je niet gek. Ik ga weer een land maken waar we trots op kunnen zijn’. Dat komt in de menselijke psyche altijd lekker binnen.

M/V-diversiteit is papieren tijger, in Nederland!

IMG_7364Nederland, zo lazen we eind oktober, is drie plaatsen gezakt op de ranglijst van landen waar de minste ongelijkheid is tussen mannen en vrouwen, de Global Gender Gap Index. We staan nu 16e op de lijst van het World Economic Forum. Achter Burundi en Slowakije. Het wordt tijd dat de Afrikanen ons eens wat ‘ontwikkelingshulp’ geven.

Waarom is Nederland gezakt? Wat doen we niet goed? Daar zijn veel antwoorden op mogelijk. Ik heb er ook een: de hele man-vrouw-discussie is bij ons een papieren bezigheid. Er is geen praktische benadering. Daardoor blijft het verhaal maar een beetje rondgaan, vicieus bijna, in beleidskringen. Een organisatie stelt een commissietje aan, die zich daarmee bezig houdt. Er komt een rapportage, en er is aan de politieke verantwoordelijkheid voldaan.  

Gruwelijk management taalgebruik…

IMG_7101We zijn na-apers. Als we iets zien doet 95% van ons het na. Slechts 5% trekt een eigen baan. Omdat we denken dat het moet. Omdat we denken dat het normaal is. Omdat we denken dat we er succes mee oogsten. Verschijnselen gaan snel rond. 20 jaar terug kwam ineens het woord ‘chillen’ op. Nu zeggen we zelden nog relaxt, maar we vinden iets ‘chill’.

Als een woord zich zo verspreidt, noemen we het een ‘meme’ (Engels uitgesproken). Je zou kunnen zeggen dat het om een sociaal virus gaat. Iets dat zich verspreidt. En het zijn niet alleen maar woorden, je spreekt ze ook op een bepaalde manier uit.

Voorbeelden zijn: ‘Hoe leuk is dit?’ of ‘Hoe heftig is dat?’ (rechtstreeks uit het Amerikaans) en ‘Oh my god’ (ook rechtstreeks uit het Amerikaans). Maar in managementland wemelt het ook van de memes. Luister maar eens naar dit gesprek. En mocht je er nog een paar aan willen toevoegen bij de reacties, ga je gang.