Coach lijkt de weg kwijt!

Dit voorjaar zocht een vriendin van mij een coach, omdat zij zich in haar werk assertiever wilde opstellen en meer structuur in haar werkzaamheden wilde aanbrengen. Via een e-mail aan mijn netwerk dienden zich al snel een aantal potentiële coaches aan.  

Nu is die vriendin van mij op een aantal punten al assertief genoeg. Tijdens telefoongesprekken die zij met de coaches voerde, legde ze uit wat haar doelen met het coachtraject zijn. Vervolgens vroeg ze naar de specifieke aanpak van de coaches, zodat zij zicht kreeg op de meerwaarde van de kandidaten. Tot haar verbazing kreeg ze van de één te horen dat ze gingen wandelen. Haar werd niets gevraagd over haar idee bij deze tochten. Overigens was haar idee dat dit haar veel te vrijblijvend in de oren klonk. Een ander promootte zijn methode rond water. De vormen van water (damp, vloeibaar, bevroren, stromend, enzovoort) staan symbool voor waar je als mens kan staan. Dit vond mijn vriendin ook wel, maar de verbinding met haar resultaatgerichte aard bleef onduidelijk.  

De methode lijkt soms belangrijker dan de vraag van de klant. Gelukkig diende zich geen coach aan die haar wilde overtuiging van de kracht van reiki en reburthing waardoor de gewenste transformatie zich snel voltrekt.

3 thoughts on “Coach lijkt de weg kwijt!”

ria 10 jaar ago

Wat bedoel je eigenlijk te zeggen?

Vriendelijke groet,
Ria.

Leonie Linssen 10 jaar ago

Coaching is geen beschermd beroep en iedereen die wil kan zich coach noemen. Dat is voor degene die een coach of begeleider zoekt lastig, want hoe vind je nu degene die bij jou en je coachvraag past?

Bij coaching (en ook andere vormen van hulpverlening) is het allerbelangrijkste dat er een klik is tussen de coachee en de coach, en dat er vertrouwen is. Een telefonisch gesprek kan hier en eerste aanzet voor zijn om te zien: voel ik op basis van dit gesprek vertrouwen?

De manier waarop je werkt is daarnaast ook van belang. Ik heb eens een inkopersdebat gevolgd tussen coaches en inkopers van coaching. Daaruit volgde dat het belangrijk was dat een coach van vele markten thuis was, en die methode kon inzetten die paste bij de persoonlijkheid van de coachee en de coachingsvraag. Dus niet een coach die zijn 'kunstje' te pas en te onpas opvoert bij iedere willekeurige coachee.

Na afloop van het debat bedacht ik dat ik eigenlijk niets nieuws had gehoord. Ik zelf heb een eclectische aanpak, waarbij ik dus kies uit verschillende methodieken en aanpakken. De ene keer is dat een spel, de andere keer een provocatieve aanpak en weer een andere keer werk ik Rogeriaans. Of van alles wat. Net wat past bij het moment, de coachee en wat mijn intuitie zegt.

Hoe de aanpak precies zal zijn kan wat mij betreft beter in een kennismakingsgesprek aan bod komen. Dan is er interactie en communicatie op alle facetten, en niet alleen op een stem. Dan kun je ook als coach meer inzicht krijgen in wat er precies allemaal speelt en samen een plan van aanpak opstellen. Want wat wil de coachee bereiken? Waar loopt hij of zij tegenaan? Wat is al geprobeerd? Allemaal dingen die meespelen.

En last but not least: een kennismaking is er ook voor bedoeld om te zien of de coachee bij jou als coach past. Of zoals Roos Vonk zichzelf iedere keer weer de vraag stelt: Ben ik de juiste en beste coach voor deze coachee?
En daar dan eerlijk nee op te durven antwoorden…

Marcel Rijntjes 8 jaar ago

Volgens mij is niet alleen de coach de weg kwijt maar vooral je vriendin en dan wel in het uitzoeken van een coach die bij haar past…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *