Rubriek: Diversiteit

Is focussen eigenlijk wel handig? Prijs je jezelf dan niet uit de markt?

Even kwetsbaar tonen. In de huidige businesswereld moet dat toch kunnen, zou ik zeggen. Ik sta voor een keuze, als ik naar mijn omgeving moet luisteren. Ik ben er alleen nog niet uit. Dus heb ik graag raad van mijn Linkedin relaties. Feel free dus om te reageren. Het volgende is het geval. Mijn klanten benaderen mij al meer dan 10 jaar voor teambuilding, samenwerking, interim management, management development trajecten en verandermanagement. Ik heb altijd mooie trajecten kunnen doen, en voel mij een dankbaar mens.

Nu hoor ik in mijn netwerk het advies dat ik moet focussen op diversiteit. Daar vindt men mij onderscheidend in.  Immers: ik schreef er twee top 10 boeken over. En ik voel veel gedrevenheid en passie rondom dit onderwerp. Heb het idee dat xenofobie en racisme, maar ook discriminatie van homoseksualiteit en mensen die van sekse willen veranderen, de oorzaak is van heel veel ellende in de wereld. 

Diversiteitsquiz: wat weet je er eigenlijk van??

Hoe zit het eigenlijk met jouw kennis over diversiteit? Beantwoord deze stellingen met ja of nee en stuur je oplossing in naar bert_overbeek@hotmail.com voor 25 november aanstaande. De winnaar wint het diversiteitstweeluik van organisatietrainer en -coach Bert Overbeek. Twee top 10-boeken. ‘Mannen en/of vrouwen’ en ‘Diversiteit’. Hieronder de stellingen. Daarbij krijgt de winnaar de mogelijkheid om Bert voor 100 euro (excl BTW en reiskosten) in te huren voor een 2 uur durende lezing van Bert over het onderwerp. Normaal kost zo’n lezing 1450 euro, exclusief BTW. 

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Hoezo is diversiteit een links onderwerp? Hoezo weinig sexy??

Sinds ik mijn tweeluik over diversiteit heb gepubliceerd, krijg ik gekke vragen. Een zo’n vraag is: ‘Ben je links geworden?’ Alsof diversiteit een onderwerp is dat verbonden is met een politieke richting. Als dat zo is, heb je onmiddellijk een verklaring waarom het zo traag gaat met vrouwen en mensen met een migrantenachtergrond in de top. Het is kennelijk zo dat ‘rechts’ niets heeft met het onderwerp.

Ik geloof dit echter niet. Dat Rutte 3 weer volgeladen is met witte mannen komt voort uit de neiging van ieder mens, om mensen die op hem lijken te verkiezen boven mensen die dat niet doen. Dit verschijnsel is tribal. Oftewel: het kwam al voor in de oudste menselijke stamverbanden. Het is niet kwaad bedoeld, maar het vertegenwoordigt onze samenleving niet op representatieve wijze.

Vacatures

Technisch Manager (Amsterdam)

Functieomschrijving "Voor ons team Techniek Amsterdam zoek ik een ervaren Technisch Manager die zich thuis voelt in de regio Amsterdam die met veel betrokkenheid samen met klanten leuke en... Bekijk alle vacatures

Advertorial

‘Zij discrimineren zelf ook!’

Op Twitter passeerde een filmpje. En Martin Bosma van de PVV retweette het. Op het filmpje zag je hoe een blanke oudere vrouw door drie gekleurde mannen werden aangevallen. De tekst bij het filmpje was dat in Zuid-Afrika blanken doelwit zijn. Bosma twittert vaker over discriminatie van blanken. De vraag is natuurlijk wat zijn doel daarmee is. Mogelijk reageert hij op de toenemende tendens om ons Nederlandse blanken te herinneren aan de wandaden van onze voorouders.

Eerst maar even dit: discriminatie is een diep-biologisch fenomeen. Ook in de dierenwereld kent men wij-zij-denken en daar wordt verschillend mee omgegaan. Maar van mieren en chimpansees weten we dat ze andere stammen van hun eigen soort met geweld tegemoet kunnen treden. Mensen ook. Mensen in de brede zin van het woord. Elk land en iedere stam heeft dit in zich.

Me2: niemand geeft aanleiding tot ongewenst gedrag; dat is een eigen verantwoordelijkheid

Nu de eerste kruitdampen rondom Me2 zijn opgetrokken, is er dan een balans op te maken? Om te beginnen: ja. Er is veel gedrag dat als ongewenst aangemerkt kan worden. Als er opmerkingen en aanrakingen zijn die door een van de betrokkenen als ongewenst worden beleefd, zijn ze over de grens en af te wijzen. Vertalen we dit naar de werkvloer, dan is de conclusie: niet te tolereren.

Heel wat vrouwen (en mannen) hebben aangegeven hier last van te hebben of te hebben gehad, en er niet van gediend van te zijn. Misbruik staat buiten iedere discussie: fout! Tot zover geen onduidelijkheden. Maar dan begint voor velen de discussie pas. De vraag naar de aanleiding speelt op. Geven mensen geen aanleiding tot dat gedrag? Bijvoorbeeld door sexy kleding, of door een onduidelijk nee?

Vrouwen en mannen: gelijkwaardig maar niet hetzelfde…

Al een paar jaar liep ik met de vraag rond of man-vrouw-verschillen invloed hadden op werkgedrag. En wat doet een schrijver dan? Juist, hij schrijft er een boek over. Dat boek is deze week verschenen. Ik heb zelden zoveel plezier beleefd aan het schrijven van een boek. En ontdekte gaandeweg dat je als manager, trainer of coach erg veel kan hebben aan inzicht in de biologische en cultuurbepaalde verschillen tussen de seksen.

Ik had heel wat vragen, waarop ik een antwoord vond. Komen mannen inderdaad van Mars en vrouwen van Venus? Zijn vrouwen de engelen van deze wereld, zoals hoogleraar De Kruijff beweert in zijn boek ‘Typisch testosteron’? Roddelen vrouwen meer dan mannen? Zijn mannen gevoeliger voor status dan vrouwen? Denken mannen tijdens vergaderingen meer aan seks dan vrouwen? Is focus op het brein voldoende om de menselijke geest te begrijpen, of moeten we ook kijken naar genen en hormonen? Waarom is het belangrijk om als manager te vertellen dat je veel kinderen hebt? En hoe zit het eigenlijk met glazen plafond?

Blijf feitelijk in de discussies over diversiteit!

In de discussies rondom diversiteit worden de feiten nog weleens geweld aangedaan. Van alle kanten. Als ergens blijkt dat onze argumenten bepaald worden door onze emoties is het wel in deze discussies. We gaan de feiten verzamelen die bij onze emotie en onze denkbeelden passen. Selectief, want feiten die tegenspreken wat we vinden, negeren we. En nog eens: dat gebeurt bij alle partijen binnen de discussie.

Wilders is een veelbesproken voorbeeld. Eigenlijk redeneert hij zo: ben je moslim, dan ben je in principe een bedreiging voor de tolerante westerse samenleving. Zijn karikatuur van de moslim is gebaseerd op iets dat werkelijk bestaat: de moslim die de wereld goed- of kwaadschiks tot een islamitische wereld wil maken, met als grondwet de sharia. Dat het hier gaat om een klein groepje moslims, maakt hem niet uit. Alles over een kam!

Verdraagzaamheid gewoon belangrijk op werkvloer en in maatschappij…

In een training over mijn boek over diversiteit vroegen een paar (hoogopgeleide) deelnemers, of Nederlanders met een migrantenachtergrond zich af en toe niet ‘te snel’ gediscrimineerd voelden. Deze vraag hoor je wel vaker. Ik vraag er tegenwoordig eerst maar eens op door wat mensen bedoelen als ze zoiets zeggen.

En dan komt er een voorbeeld. Iemand vertelde dat een paar Surinamers in een volle trein in de eerste klas waren gaan zitten. Toen de conducteur hen verzocht weg te gaan, zeiden ze tegen hem dat hij zoiets tegen ‘witten’ nooit zou zeggen.

Ik vroeg wanneer dit voorval had plaatsgevonden.

-Een jaar of vijf geleden, antwoordde de deelnemer.

-En? Daarna nog iets soortgelijks meegemaakt?

-Eigenlijk niet, nee.

Dit gebeurt vaker. Dat mensen zeggen dat ‘allochtonen’ zich ‘te’ snel gediscrimineerd voelen, maar dat ze nogal eens stokoude voorbeelden hebben, of vaker nog: helemaal geen.

17-jarige verveelt zich dood bij Mondriaan, Mozart of Marsman

Drie dingen zijn volgens een 17-jarige VWO’er die ik ken erg irritant en vermoeiend. Kunst in musea. Luisteren naar gedichten. En luisteren naar intellectuele discussies. Eigenlijk klassieke muziek ook, maar in films kan dat nog weleens mooi zijn.

-In musea loop ik na 10 minuten al met de tong op mijn schoenen. Er gebeurt niets. Je staat met een paar mensen naar een plaatje te kijken, dat knap geschilderd is maar wat moet je er verder mee?

Gedichten vindt hij ook vreselijk.

-Niet te begrijpen. En die dichters kijken er allemaal zo bij, alsof ze iets heel bijzonders hebben mee te delen. Tegen de tijd dat je het begrijpt blijkt dat altijd tegen te vallen. Maak er een leuke songtekst van, zet er wat muziek onder, dan hebben we er allemaal iets aan, en niet alleen jij met je grote ego.

Diversiteit saai? Absoluut niet!

Diversiteit, zei iemand onlangs, is saaaaai. ‘Al die gespeelde politieke verontwaardiging, en dat correcte gedoe. Wat moeten we ermee? Het leidt tot niets.’  Ik snap het. In mijn top 10-boek ‘Diversiteit’ noem ik daarom een lange reeks voordelen die diversiteit biedt. Ik zal ze niet allemaal opsommen hier, maar wie tot goed diversiteitsmanagement in staat is, ziet zijn organisatie onmiddellijk beter gaan presteren.

Deze week bereidde ik voor een klant een workshop voor. Diversiteit en klantgerichtheid. Dat is iets anders dan ‘algemene’ klantgerichtheid. In interculturele communicatie zie je nu eenmaal eigenaardigheden, die de boel compliceren. Als je daarvan op de hoogte bent, kun je dit een stuk soepeler laten verlopen.