Rubriek: Gastcolumns

It’s accountability, stupid…

Het is een heuse categorie: boeken over de afnemende rol van managers. Kuiken bijvoorbeeld in ‘De Laatste Manager’ of Hamel in ‘Het Einde van het Management zoals wij dat kennen’. Ze zitten vol met inspirerende voorbeelden van flexibele bedrijven waarin mensen netwerken en ondernemen. En vooral zonder betutteling van control freakende managers.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

NS: Boter op het hoofd of terecht geen partij bij het schoonmaakconflict?

Als je van iemand een laptop koopt welke zeg, 40 euro kost, ben je naïef als je denkt dat deze niet gejat is! Is dit ook niet het geval met bedrijven die hun schoonmaak, het liefst zo onzichtbaar mogelijk uitbesteden aan een bedrijf dat belooft om per uur soms meer dan 1000 m2 schoon te maken?? Om überhaupt een contract te krijgen, geven schoonmaakbedrijven prijzen af die voor ieder normaal mens als niet haalbaar beschouwd worden. Betaal de schoonmaker zo weinig mogelijk, zet ze met nauwelijks pauze’s, en een veel te krappe opleiding aan een niet uitvoerbare taak.

Vacatures

Supply Chain Manager (ROERMOND)

Do you have thorough Supply Chain experience and are you looking for the next step in your career? For a global chemical organization we are looking for a:Supply Chain Manager... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Bent u een A-mens? Of een B-mens?

Ik ben een B-mens. Dat houdt in dat ik voor veel dingen minder geschikt ben omdat je op bepaalde momenten niet op me kan rekenen. Wat is het geval? De wereld bestaat uit A-mensen en B-mensen, en deze keer is het niet een besnorde gek uit Oostenrijk die dit verzonnen heeft. Het is onvermijdelijk waar dat A-mensen de wereld regeren en B-mensen slaafs te volgen hebben. Klinkt een beetje extreem-rechts, maar we vinden het de gewoonste zaak van de wereld.  We hebben het hier over verschillen in bioritme.

Is it still the economy, stupid?’ (In de politiek vechten bureaucraten met populisten…)

Ruim 16 jaar geleden won Bill Clinton de verkiezingen om het presidentschap van de Verenigde Staten van de zittende president George Bush sr. onder meer door zijn inmiddels beroemde  uitspraak “it’s the economy, stupid”. Clinton wilde met deze frase de focus van de campagne terugbrengen op binnenlandse aangelegenheden, en met name op de slechte economische situatie die onder het bewind van Bush sr. was ontstaan. Belangrijk is echter de vraag of het bij die en andere verkiezingen daadwerkelijk vooral om de economische situatie draait.

Wie is nou de “baas” ?

Ken je ook zo’n persoon op je werk die de rol van de “baas” op zich neemt? Hoe ga je met zo iemand om? Ik zou het eerlijk gezegd niet weten vooral als je een paar keer hebt aangegeven dat je door je eigen collega aan het werk wordt gezet en hier niet van gedient bent? Als deze opmerking wordt genegeerd dan vraag je je dus werkelijk af of je te maken hebt met een egoistisch persoon die alleen het gunstige werk voor zichzelf houd en jou al de rotklusjes laat doen en het interesseert deze persoon niet eens wat een ander hiervan vind. Wordt diet bewust of onbewust gedaan?

Headsets, mode of safety?

Op een afstand lijkt het alsof hij in zichzelf praat. Dichterbij zien we een fel blauw lampje in de buurt van zijn oor kipperen. Al snel wordt duidelijk dat hij een headset draagt. Zijn strakke pak maakt het plaatje extra compleet. Het apparaatje kleurt mooi bij zijn pak. Het felle lampje komt overeen met zijn stropdas. Toeval? Of pure mode, trendsetter van deze tijd?

Zaterdag!

Voor velen onder ons is het weekend vanaf vrijdagavond, maar er zijn ook mensen die in het weekend moeten werken. Zoals mijn man. Hij werkt door de week, maar pakt ook vaak een zaterdag bij, anders verdient hij niet genoeg. Al zijn wij tweeverdieners, maar je verdient nooit genoeg. Mijn man moet ook zijn rekeningen betalen. Hij heeft zijn eigen bedrijf en wil hier een groot en goedlopend bedrijf van maken.

Inkoop begint bij het voorkomen van inkoop

We brainstormen continue over kostenverlagingen en efficiëntere inkoopprocessen. Steeds zijn we op zoek naar de beste inkoopoplossing. We willen zo min mogelijk uitgeven voor de producten en diensten die we nodig hebben. We proberen leveranciers te beperken en ons inkoopvolume te bundelen. Marktonderzoek en onderhandelingen blijven ons bezig houden, maar kijken we eigenlijk nog wel genoeg naar hetgeen wat voor de bestelopdracht gebeurt?
Ligt de eerste besparing niet bij de besluitfase? We schakelen inkoop meestal pas in, nadat we hebben besloten producten of diensten aan te trekken. Wanneer we ons verdiepen in de specificatie, kunnen we proberen deze zuiverder te maken. Hebbedingentjes kunnen we proberen achter wegen te laten. We kunnen het management confronteren met onnodige onderdelen in specificaties en sterker nog, misschien moeten we wel zo ver gaan, dat we een compleet andere specificatie laten samen stellen.
Inkoop zou er goed aan doen, om het management te confronteren met de kernvraag van de specificatie. De vraag is niet per definitie wat we nodig hebben, maar waarom we het nodig hebben. Wellicht kan een betere inventarisatie van de behoefte bijdragen aan een goedkopere inkoopoplossing. Controlevragen leiden tot bewustwording en een actieve bijdrage van inkoop aan het totaalproces. Bewustwording levert direct een besparing op voor het gehele bedrijf, alleen is dit meestal niet meteen zichtbaar.
Als laatste is nog de tekenbevoegdheid te noemen. Deze wordt steeds makkelijker afgegeven. De officiële volmacht wordt niet vaak aan veel mensen toegekend, maar indirecte tekenbevoegdheid wel. Hoe vaak komt het nog voor dat inkoop direct bij het management een handtekening moet halen om een inkooporder te realiseren? Gaan we hier niet te soepel mee om? We zouden onszelf kunnen afvragen in hoeverre het topmanagement nog betrokken is bij definitieve aankoopbeslissingen. Weten topmanagers wel in hoeverre er inkoopopdrachten gegenereerd worden? Wanneer we het hebben over zeer complexe inkooptrajecten, is er vaak voldoende interne controle, het gaat meer om de incidentele inkooporders, die een redelijk grote waarde vertegenwoordigen. Juist dan kan inkoop zich bewijzen, door het proberen te voorkomen van inkoop, of liever het voorkomen van onnodige inkoop.

Coachen en trainen tijdens de kredietcrisis

Eind aan ongebreidelde groei

Je hoorde het de laatste tijd vaak: ‘vertrouwen komt te voet en gaat te paard’. Voor veel mensen gaat de huidige crisis verder dan het debacle met ondoorgrondelijke financiële constructies. Het is een tijd waarin op vele fronten de grenzen van ongebreidelde en dus onverantwoorde groei aan het licht komt. De aarde piept en steunt merkbaar in haar dunne, kwetsbare jasje.
Vadertje staat grijpt hard in omdat cruciale (‘systemische’) bedrijven en organisaties hun geloofwaardigheid en daarmee hun vitale basis dreigen te verliezen. Nou wil ik niet een pleidooi houden voor een alles regelende overheid, maar we kunnen er niet omheen dat door de huidige crisis enkele thema’s sterk er in de spotlight staan, namelijk de verantwoordelijkheid, geloofwaardigheid en (innerlijke) vitaliteit van bedrijven.

Gevolgen voor bedrijfsvoering

The Economist (een jaarlijkse vooruitblik geschreven door allerhande prominente deskundigen) voorspelt in “The World in 2008” een fundamentele verandering: “Producten moeten voortaan een positieve en verantwoordelijke bijdrage leveren aan het in stand houden van de menselijke beschaving. Er moet gewerkt worden aan een manier die ‘de nettoneutrale impact’ op de natuurlijke omgeving benadert. Bedrijven moeten meer investeren in milieutechnologie, waterbeheer, warmterecuperatie uit afval, gemeenschappelijke opwekking van energie, hernieuwbare middelen. (…) Menselijk kapitaal moet gekoesterd worden. Het bedrijfsleven spreekt voortaan over mensen als ‘talent’. Instrumenten en methoden om nieuw talent te ontdekken en te trainen, komt nog meer op de voorgrond.”
Hoe dan ook, het valt te verwachten dat de begeleidingsvraag aan coaches en trainers zich vaker rond het thema geloofwaardigheid zal gaan afspelen. De consument zal met de kredietcrisis in het hoofd immers sneller door opgeblazen informatie en vage beloftes heen prikken.

Gevolgen voor coaching en training

Geloofwaardigheid kan niet kunstmatig worden opgewekt. Het maakt deel uit van een lange termijnvisie en moet gedragen worden door de hele organisatie. Het komt voort uit congruente communicatie van gedeelde waarden. Dat betekent voor coaches en trainers op de eerste plaats het stimuleren en ondersteunen van de vitaliteit van medewerkers en teams. Vitaliteit die stoelt op de inzet van persoonlijke waarden en talent, in dienst van organisatiewaarden en lange termijndoelstellingen. De uitstraling van die (innerlijke) vitaliteit draagt bij aan een congruent, geloofwaardig bedrijfsimago. En dan komt het vertrouwen voetje voor voetje terug.