Rubriek: Lifestyle

Van bourgondisch eten drinken word je jammer genoeg vadsig en papperig…

Even wat gezondheid op deze jongebazen-site. Echt jong zijn we niet meer, maar soms geven we graag inzichten door waar je op jonge leeftijd niet bij stil staat, maar die later in je leven toch van belang worden. Ik heb tussen mijn 25e en 45e nergens over nagedacht en dat heeft toch wat gevolgen gehad voor daarna. Ik heb het nu wel weer aardig op de rit. Maar misschien handig om te weten op jonge leeftijd hoe je kan voorkomen dat je straks na je 45e vadsig wordt en ongezond.

‘Vanochtend bleek ik met mijn 1 meter 82 85,1 kg. Op dit moment val ik niet meer af. Dat betekent dat ik sinds januari 2016 in het totaal 17 kilo kwijt ben geraakt en nu kennelijk op mijn ideale gewicht ben uitgekomen.
Mensen vragen vaak of ik op dieet ben geweest. Dit is niet het geval. Dieten werken niet. Wat werkte bij mij?

Facebook is toch gewoon: wat jij er van maakt?!

Waarom post een mens veel op Facebook? Ik ben namelijk iemand die dat doet. Deels omdat ik veel schrijf. Maar voor mij heeft het meer functies. Ik zal ze eens inventariseren.
1. Ik vind het prettig om zaken op te schrijven, te fotograferen of naar dingen te verwijzen die ik boeiend vind. 2. ik vind het prettig om anderen te volgen en te kijken wat die aan het doen zijn. 3. de respons van anderen op dat wat je meemaakt is vaak boeiend, interessant en soms zelfs hartverwarmend. Je kunt er zelfs van leren. 4. In een leven zoals dat van mij (veel reizen, veel werken, weinig vaste ritmes) is het handig dat familie en vrienden mee kunnen kijken waar je nu weer uithangt. En bij bepaalde zaken kan je gelijk een grote menigte bereiken.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Je hart volgen is vaak: breken met veiligheid…en dat is pittig!

In de intrigerende film Shadows and fog van Woody Allen zien wij een iemand vastlopen in zijn patronen. De persoon in kwestie, Kleinmann (gespeeld door Allen zelf) wordt op de huid gezeten door allerlei onduidelijke verplichtingen, waaraan hij eigenlijk niet kan voldoen, en dat maakt hem bang. Hij is kantoorklerk, maar door de aanwezigheid van een bedreiging (een moordenaar) in zijn buurt, worden er ineens allerlei eisen aan hem gesteld die hij niet waar kan maken.

De wereld van zijn veiligheden wordt ineens een angstaanjagende beklemming. Dit is een symboliek die veel mensen herkennen, die te maken hebben gehad met leidinggevenden en organisaties die van hen af willen; dit ondanks het feit dat ze hard werken. Wie zo naar Shadows and fog kijkt, zal veel hebben aan deze film uit 1991. Ditzelfde geldt voor millennials die burn out verschijnselen ervaren in dit tijdperk van strangling information stress. Ook van hen worden dingen gevraagd die ze niet waar denken te kunnen maken. Gevolg? Diepe twijfel aan zichzelf. En het gevoel niet mee te kunnen. Ondanks cum laude masters en bachelors.

Vacatures

Programma manager Duurzaamheid (Zwolle)

De gemeente waar je komt te werken wilt zich voorbereiden op de energie transitie, klimaatverandering en het circulair zijn. De gemeente gaat aan de slag met de opgave uit het nationale (ontwerp) K... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Is spiritualiteit en religie verboden voor managers?

Ik weet dat heel veel managers, trainers en coaches gevoed worden door spirituele en religieuze denkbeelden. Dat weet ik uit de talloze gesprekken die ik in de afgelopen decennia op trainingslocaties voerde bij de borrel. Dan kwam dat vaak langs, tussen gesprekken over de alledaagse beslommeringen door.

Ook in mijn coachingspraktijk raakten mensen vaak aan dit onderwerp. Als ik vroeg of ze hier ook openlijk voor uit kwamen zeiden ze meestal nee. Praten over de dingen die je energie geven, vooral als ze een religieuze of spirituele oorsprong hebben, lijkt ‘not done’. De reden is dat we in een ‘god is dood’-tijdperk leven. Wie gelooft in een god, of zich op een andere manier spiritueel laat inspireren, wordt zweverig gevonden, of niet meer van deze tijd.

Hoe blijf je gezond in de digitale gekte? (Modern time management)

Vanmorgen aan de koffie sprak ik Eileen. Eileen wil twee keer per dag 15 minuten stilte inbouwen op de werkplek. Ze vindt het niet erg als ze dan wat langer moet blijven. Ze wil ook twee bewegingsmomenten van een kwartier. En eigenlijk zou ze een half uur een middagdutje willen doen.

Haar manager vindt het zweverig.

-Het is hier een werkplek, geen spiritueel centrum. Mindfullen doe je maar ergens anders, zegt hij met een knipoog, want de werkrelatie is prima.

Is het zweverig wat Eileen voorstelt? Wie iets van het brein weet, zal vinden van niet. De informatiestress is enorm toegenomen. Schrijvende mind-kenners als Dirk de Wachter, Yuval Harari, Witte Hoogendijk en Daniel Levitin (niet de minsten) wijzen op de informatiegekte van onze tijd. Vroeger schreef je een brief, een of twee keer per week, en dan verwachtte niemand onmiddellijk een antwoord. Tegenwoordig word je geacht tientallen mails per week onmiddellijk te beantwoorden.

De AD haringtest is onbetrouwbaar (link naar Tilburgs onderzoek)

  1. Hij is er weer. De haringtest van het Algemeen Dagblad. De 37e alweer. Aad Taal en John Oosterhuis gaan Nederland door om cijfers te geven voor de haring van onze visboeren. AD-journalist Paul Hovius schrijft de resultaten op. Volgens hem is de test eerlijk en onpartijdig. Dat vindt het grootste gedeelte van de haringverkopers echter niet. Er is dan ook veel kritiek op de haringtest. We schreven er vorig jaar al een artikel over dat we nog een keer publiceren. Want ook in 2017 schijnt de top 10 haring vooral uit de regio van het AD te komen. En te worden verkocht door de vrienden van Aad Taal, de AD keurmeester.

Drie jaar geleden verweerde Hovius zich tegen die kritiek in een column met de titel ‘Het serpent van het AD spreekt’. Hij pareert die door te zeggen dat hij zich ‘tegen dergelijke vuilspuiterij’ niet hoeft te verdedigen. Hij presenteert zich tussen de regels door als iemand  die niet geliefd is omdat de haringtest in zijn krant ‘de waarheid’ vertelt en die is nu eenmaal voor een aantal visboeren ‘ongemakkelijk’.

Intuïtie kan ons misleiden!

Zijn intuïtieve besluiten altijd goed? Er zijn voorbeelden te vinden van mensen die onlogische besluiten namen die goed uitpakten. In het boek Smart and wise  van Prasad Kaisa en Navi Radjou worden er een aantal genoemd. CEO Sam Palisamo van IBM zette de toppers uit zijn bedrijf aan het begin van de 21e eeuw in een beginnersrol.

Ze moesten een aantal nieuwe businessgebieden aanboren en weer op ‘nul’ beginnen. IBM veranderde van een hardware bedrijf in een (nog steeds florerend) servicebedrijf. Ze verkochten hun traditionele producten, zoals PC’s en harddisks. Het pakte goed uit voor Palisamo, die aanvankelijk niet helemaal serieus werd genomen.

Infosys had in 1999 een topman met een onuitsprekelijke naam. Narayana Murthy heette hij en hij besloot –op basis van zijn intuitie-, tegen iedere goede raad in, zijn kennis te delen met zijn binnenlandse Indiase concurrenten. Hiermee hoopte hij de globalistische positie van IT-bedrijven uit India te verbeteren. En dit lukte.

Schrijvers verdienen weinig: ‘Doe mij effe zo’n boekie’

Altijd wanneer een boek van mij wordt uitgegeven, zijn er wel een of twee mensen in mijn netwerk die er van uitgaan dat ik ze mijn boek wel zal geven. Nu ben ik daar nooit beroerd in, maar ik heb het niet zo met de houding ‘Doe mij ook even zo’n boekie’. Om te beginnen zijn die ‘boekies’ bij iedere schrijver het gevolg van hard werken. Van vele uren ploeteren, van informatie verzamelen, van 3x herschrijven, van schrappen en vooral ook van onderscheidend zijn.

Je beperking is je kwaliteit

Mijn kwaliteit is ook mijn beperking. Dat geldt voor velen, maar dus ook voor mij. De kwaliteit is dat ik goed kan schakelen tussen verschillende niveaus. Ook op dit moment heb ik trainees en coachees (afschuwelijk woord) vanaf het niveau monteurs tot algemene besturen en directies. Ik spreek de taal van veel doelgroepen. Dat heb ik me over een lange periode en met de nodige moeite eigen gemaakt. De beperking is dat je zo laagdrempelig wordt, dat klanten je er op attenderen dat je af en toe geen gedrag vertoont dat bij je status past.

Niet iedere druktemaker is een ADHD’er; de ‘psychiatrisering van de samenleving’

Het valt mij op dat mensen nogal makkelijk zijn met de woorden autist en narcist. Wie teveel selfies maakt (naar het oordeel van de ander die kennelijk de norm bepaalt) is een narcist. Ook (vooral mannelijke exen) worden narcist genoemd. En iemand die wat stiller is, wordt al snel autist genoemd. Het is een tendens. Die neiging om dingen met psychiatrische etiketten te beplakken. Zo wordt onze samenleving wel een ‘borderline’ samenleving genoemd. En iemand die druk is heeft altijd ADHD. Ik wil een nieuwe ziekte benoemen. ‘Normalitis’. Heel veel mensen lijden aan normalitis. Een hele erge ziekte.