Ik verveel me dood… (case)

Vincent is hoofd van een afdeling bij
een middelgroot bedrijf. Toen hij hier een paar jaar geleden begon, was het een puinhoop. Alles liep door elkaar heen, er was veel onduidelijkheid, er werden veel fouten gemaakt en er waren veel problemen op te lossen. Aan Vincent de taak om structuur aan te brengen in deze chaos.

 

We zijn een paar jaar verder en het is gelukt. De afdeling loopt nu op rolletjes. Iedereen weet wat hem of haar te doen staat. Er is overzicht en rust. En er worden veel minder kosten gemaakt.

 

De directie is enorm blij met Vincent. Maar Vincent is niet zo blij. Vroeger was het hectisch, stressvol. Maar er gebeurde tenminste wat. Nu verveelt Vincent zich een beetje. Alles loopt zo goed dat hij eigenlijk niets bijzonders hoeft te doen. Hij heeft nog wel de gesprekken met zijn medewerkers, maar er zijn veel minder medewerkers dan vroeger, dus daar heeft hij ook niet meer zijn handen vol aan. En alles is ook al opgeruimd…


Hij heeft geprobeerd om zijn dagen te vullen met andere dingen, gewoon kijken wat er misschien nog kan gebeuren, initiatieven tonen. Maar dat is ook niet zo bevredigend: klusjes verzinnen die eigenlijk niet eens zo belangrijk zijn en waar niemand op zit te wachten. Hij heeft het al een paar keer met directeur Klaas besproken, maar die begrijpt er niets van. Hij heeft zoiets van ‘Er is altijd werk, als je maar wil.’ Die boodschap motiveert natuurlijk niet zo, want Vincent heeft al van alles geprobeerd. Hij heeft helemaal niet meer het gevoel dat hij iets toevoegt. En hij voelt zich onbegrepen.

 

 

Vincent probeert maar om zichzelf bezig te houden. Als hij ’s morgens binnenkomt, begint hij met zijn mail, in de hoop dat er iets zinvols bijzit. Maar dat is meestal niet het geval. Daarna neemt hij nog maar een kop koffie en bekijkt het nieuws op internet. En hij kijkt even op twitter of linked in. Daarna hoeft hij nog maar een uur tot de lunchpauze. Afspraken plant hij het liefst midden op de dag, dat breekt lekker de dag.

 

’s Avonds gaat Vincent doodmoe naar huis. Hij heeft hoofdpijn en slaapt slecht. Hij is bang dat hij het niet lang meer volhoudt. Hij heeft voor de grap ook al een testje op internet gedaan en daar kwam uit dat hij tegen een burn-out aan zit. Zijn vrouw zegt dat hij beter een andere baan kan zoeken. Maar daar heeft Vincent nu de energie niet voor…

 

 

Herkennen jonge bazen dit? Heeft iemand tips hoe Vincent hieruit kan komen? 

 

door Carry Lemmen, www.soulimpulse.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6 thoughts on “Ik verveel me dood… (case)”

Hans 11 jaar ago

Dit is een herkenbare situatie,  maar de oplossing is niet zo heel eenvoudig. Het zou eigenlijk het beste zijn als Vincent zich part-time met zijn afdeling bezighoudt en de andere helft van de dag – desnoods thuis – iets anders gaat doen met de focus op wat hij leuk vindt. Maar hoe leg je dat aan je collega’s uit die wel de hele dag in het productieproces zitten en aan je leidinggevende die het niet snapt?

In deze situatie raad ik Vincent aan een studie op te pakken en de boeken mee te nemen naar zijn werkkamer.  Belangrijk is dat hij zich daar niet schuldig over voelt, maar zich realiseert dat hij door zijn eigen succesvol optreden tijd en ruimte heeft gecreëerd om zich verder te ontplooien.

Titia de Vries 11 jaar ago

Ik snap wel waarom Vincent zich dood verveelt en bekaf naar huis gaat. Hij doet niet wat hij leuk vindt. En dan kan je er van alles om heen verzinnen als een studie oppakken, maar dat is slechts cosmetisch. Het gaat om de binnenkant van Vincent: Ik lees dat hij iemand is die het leuk vindt om innovatief bezig te zijn, die floreert in een chaotische omgeving, die graag de handen uit de mouwen steekt. Daar zitten zijn kwaliteiten. Als hij werk heeft waar hij deze kwaliteiten kwijt kan, krijgt hij weer energie. Is hij gelukkiger en een leuker mens voor zichzelf en zijn omgeving. Kortom: ander werk,  interimwerk lijkt me op zijn lijf geschreven.

Jos V 11 jaar ago

Ja, deze is lastig…
Naast het feit dat je je in een dergelijke situatie haast schuldig voelt voor het gebrek aan werk, ervaar je een onbehagelijk gevoel van onbelangerijk zijn.

Maar de casus is niet compleet: ‘hoofd van een afdeling’, dat kan betekenen dat er nog een aantal afdelingen boven zitten, voordat deze meneer op MT/ directie niveau zit, of zit hij daar al?

Het vragen naar taak uitbreiding (en niet het zeuren over te weinig taken) kan dan een leuke banbreker zijn; kijk of je een laag hoger aan kan. Nieuwe uitdagingen, nieuwe mensen om mee samen te werken.

Lukt dit niet binnen het bestaande bedrijf, is het inderdaad het beste om te vertrekken. Op deze manier is er een verlies-verlies situatie aan het onstaan.

Bas Schenk 11 jaar ago

Ja, Titia, ik ben het met je eens! Ik heb hetzelfde meegemaakt bij een (middel)groot bedrijf. Ik kreeg de opdracht de performance van uitleveren van onderdelen uit een centraal magazijn, te verbeteren en de kosten te verlagen. Heerlijk, zo’n opdracht! Je kunt je creativiteit helemaal zijn  (gestuurde) gang laten gaan. Ik had succes: uitlever service graad van nog geen 50% naar 96%; snelheid van uitleveren van 67% naar 99% (vandaag besteld, morgen in huis); uitleverachterstanden i.v.v. “cross dock” van 8 weken terug gebracht tot 0 (lees : nul) ; ziekteverzuim van 14,6% naar 5,3%; productiviteit : van 24 fte’s naar 9 fte’s. En dat alles binnen 1 jaar.
Maar dan….cryptisch: op de noordpool heb je  altijd zuidenwind!
Je taak zit erop! Je opdracht is voltooid! Klant (baas) is tevreden!
Op naar een nieuwe uitdaging! Niet blijven “hangen” Je gaat jezelf in de weg zitten. Vincent, kijk om je heen…er is altijd werk; alleen blijkbaar bij jouw baas niet meer voor jou. Accepteer dat en ontwikkel je sterke punten verder desnoods in een andere omgeving of bedrijf.      succes!

Nuri Cesur 10 jaar ago
edwin emanuel posse 10 jaar ago

Zeer herkenbaar alleen een nieuwe “job” vinden zoals sommige mensen stellen is ook niet weer zo eenvoudig als je denkt…. ( Ik denk soms wel dat er ook een element van geluk hebben in een nieuwe baan vinden zit en dat kan best nog wel eens tegen zitten )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *