Prietpraat

‘Een global footprint met sites’, was het antwoord op mijn vraag waar het bedrijf over een aantal jaren moet staan. Gelukkig slaagde ik erin te vragen hoe dat eruit ziet en wat ervoor nodig is dat te bereiken. Toen volgde het verhaal dat de doorlooptijden versneld moeten worden, omdat de productie in de komende jaren met 200% omhoog moet om alle binnengekomen orders op tijd te leveren.Een derde gesprekspartner vroeg of het hele managementteam achter de visie stond. Dit was niet het geval. De visie en de te realiseren groei waren daarom nog niet gecommuniceerd naar de werkvloer. Onbekend was (en is vrees ik) wanneer dat zal gebeuren. 

Mijn eerste vraag was strategisch geformuleerd, omdat ik voor het bezoek aan deze organisatie een aantal A-4’tjes had gelezen met daarop onder andere het doel van het verandertraject. In de papieren stond dat er flexibele teams moeten ontstaan die verder kijken dan hun neus lang is waardoor de samenwerking tussen diverse afdelingen swingt. De teams zijn proactief en resultaatgericht. 

Dit is niet het enige bedrijf waar ‘ander gedrag’ tot doel verheven wordt. Misschien heb jij soortgelijke kreten ook al gehoord. 

  • Ze moeten van reactief naar proactief.
  • Afspraak is afspraak.        
  • De medewerkers moeten eens ophouden met de schuld op elkaar af te schuiven.        
  • Ze moeten geïnspireerd en flexibel/innovatief aan de slag. 

Vertel het maar eens aan medewerkers. Wedden dat ze je aankijken en vragen waarom dat in hemelsnaam moet. Wedden dat ze klagen over een gebrek aan informatie over waar het heen gaat met het bedrijf. Dat het voor een groot deel onduidelijk is wat er nou precies van ze verwacht wordt en waar dat toe dient? Wat de successen van het veranderprogramma tot nu toe zijn? 

Vind jij het nog vreemd dat medewerkers zich niet betrokken voelen wanneer er met veel aplomb verteld wordt, dat zij zich ‘nu’ niet goed of goed genoeg gedragen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *